Ook kleine ingrepen maken verschil. Leg eens een paar tegels of stenen in de ren. Daaronder ontstaat vanzelf leven. Insecten, wormen, bodemleven. Door die stenen af en toe te verleggen, geef je je kippen toegang tot natuurlijke eiwitten. Een struik of plant zorgt niet alleen voor beschutting, maar ook voor afwisseling in hun leefomgeving.

Wanneer de leefomgeving klopt, wordt voeding de volgende belangrijke speler.

Veel kippeneigenaren voeren legkorrel. Dat is begrijpelijk. Het is makkelijk, overzichtelijk en je weet dat alles erin zit. De kip kan niet selecteren en eet wat er aangeboden wordt. Maar hoe dicht staat dat bij de natuur? En hoe stimuleer je natuurlijk gedrag met één uniforme korrel in een bak?

In onze visie heeft ook de voerbak ruimte nodig voor foerageren. Voor keuze. Voor variatie.

Dieren staan veel dichter bij hun instinct dan wij. Ze weten verrassend goed wat hun lichaam nodig heeft, zolang die keuze er maar is. Vaak horen we: “Dan eten ze alleen wat ze lekker vinden en blijft de rest liggen.” En ja, zo kan het eruitzien, als je met een mensenbril kijkt.

Maar stel jezelf eens een andere vraag: als een mengeling maar een paar ingrediënten bevat, hoeveel echte keuze heeft een kip dan? Kan ze dan werkelijk volgen wat haar lichaam vraagt?

Bij een ruime, gevarieerde mengeling zie je iets anders gebeuren. Je ziet dat voorkeuren verschuiven met de seizoenen. Dat de ene kip iets anders kiest dan de andere. En je ziet ook dat een kip stopt met eten wanneer ze genoeg heeft gehad. Blijft er structureel veel liggen, dan voer je waarschijnlijk simpelweg te ruim. En dat trekt weer ongewenste gasten aan, iets wat je liever voorkomt.

Legkorrel heeft bovendien een wat misleidende naam gekregen. Het suggereert dat kippen er meer eieren van gaan leggen, maar dat is niet zo. Het is een volwaardige voeding die ook prima geschikt is voor hanen. Maar volwaardig is niet automatisch hetzelfde als het beste. Wij zeggen dan ook niet dat je nooit legkorrel moet voeren. Wel dat het een aanvulling kan zijn, zeker wanneer de uitloop beperkt is. Altijd naast gevarieerde voeding, zodat het natuurlijke gedrag niet wordt onderdrukt.

Naast voeding speelt ook vertering een grote rol. Een kip heeft geen tanden, maar een spiermaag. Het fijnmalen van het voer gebeurt daar, met behulp van kleine steentjes en schelpjes. Kippengrit is daarom geen luxe, maar een noodzaak. Het ondersteunt de vertering en levert tegelijkertijd mineralen, waaronder calcium. Ook hierin volgen kippen hun instinct: ze nemen wat ze nodig hebben, mits het beschikbaar is.